قدم در دره ای باریک ....... سراسر غم زده٬ تاریک

گذر از راه بی پایان .......... گریز از مرگ بی فرجام

هدف را بی هدف کردن ......... تنفس را تلف کردن

رهایی با نت و آهنگ ............. فرار از دین بانیرنگ

شراب و یار خوش سیما ... هراسان از شب بی ماه

سکوت مطلق یک چشم ... هزاران روح در یک جسم

بیابان بی کران در یاد .......... منم آن رفته ی برباد

اگر تو انقدر خوب نبودی و کار بنده هات رو انقدر خوب راه نمینداختی ما بدبخت میشدیم٬ اونوقت باید برای هرخواستمون تلاش میکردیم و نتیجش شاید بیشتر از اونی میشد که تو بهمون دادی و حتما حروم هم میشد٬ اگه تو انقدر خوب نبودی مامان باباها بجای اینکه سر سفره و کلا با شنیدن هر خبر توماری از فحش و نفرین نثار کسایی کنند که دارن حق خودشون و بچه هاشون و بچه ی بچه هاشون رو میخورند٬ به اون بچه راه و رسم پس گرفتن حق رو میگفتند و شاید اون بچه میوفتاد زندان....

تو واقعا خیلی خوبی ولی بنده هات کورن.... بخاطر تمام این خوبی هات ازت متنفرم.

عدلت که زمین رو گرفته و زمین کشور مارو ۲لایه کرده٬ اصلا لازم نیست کوچکترین عمل یا حتی عکس العملی بکنیم٬ فقط به یه جمله تمومش میکنیم: میسپارمت دست خدا...

هرکی هرچی دوست داره حق منو بقیه ی انسان هارو بخوره٬ هرچی دلش میخواد ظلم کنه... بدبختا ما خدا رو داریم٬ این دنیا کاریتون نداریم ولی اون دنیا پل خرگیری داره!

هرچی دوست دارین کون مارو پاره کنین٬ خدا همتون رو باهم جر میده٬ وای خدا من جر خورده ی این عدالتتم... بخاطر این عدلت ازت متنفرم

یعنی اگه انقدر صبر نداشتی ماها که بنده ی بی چون و چرای تو هستیم خودمون رو نابود میکردیم٬ ولی هرموقع به هرکاری که ضد انسانیت برمیخورم یاد این جمله میوفتم که خدا صبر کنندگان رو دوست داره٬ و بجای اینکه بهش کمک کنم آروم دم گوشش زمزمه میکنم که صبر کن٬ تا تو هم مثل من جز مقربان درگاه بشی....

ماکه بخیل نیستیم بذار اونم بیاد تو درگاه٬ جای مارو که تنگ نمیکنه٬ همه ی اینارو گفتم که بگم بخاطر صبرت هم ازت متفرم

.

.

.

خدایا اگه تو نبودی وضع ما خیلی خراب میشد٬ ممکن بود به همه حق زندگی بدیم و هیچ بدبختی از این بالاتر نیست. ...

اگه تو نبودی ماهم مجبور نمیشدیم انقدر به جنس مخالف حریص بشیم و بخاطر شهوت دست به هرکار ضد انسانی بزنیم٬ اون وقت مثل بچه ی آدم زندگی میکردیم و این خیلی زندگی بیخودی میشد٬ بدون هیجان!

بخاطر بودنت هم ازت متنفرم! تو بزرگترین منبع تنفر منی عشق من...

.

.

.

از هیشکی توقع هیچی ندارم پس هیچ حرفی و هیچ کاری آزارم نمیده

از دنیا هیچی نمیخوام٬ پس باختن چیزی ناراحتم نمیکنه

هیچ آرزو و هدف و انگیزه ای ندارم پس هیچ مانعی منو از راهم باز نمیداره

خیلی وقته که دلم نشکسته چون دلم از خیلی روزا با کسی نیست....

.

.

من شاد نیستم ولی ناراحت هم نیستم٬ کارم به کام است

روحم ازم طلاق گرفته٬ چون نمیتونستم ارضاش کنم دادگاه حق کامل بهش داد. تقصیر من نیست٬ کمر رویاهام خیلی شل بود. حالا قاضی هم محبورم کرده کل مهریشو یجا بدم٬ منم که چیزی نداشتم خاطرهامو کومپلت دادم رفت!

حقیقت وجود خدا هم مثل وجود تاریکی و سکوت از نبودن حقیقت چیزای دیگه درست میشه...

وقتی با تلسکوپ دورترین نقطه ی دنیا رو رسد کردن ( فامیلی یارو یادم نیست ولی یادمه که ایرانی بود) گفتن وقتی اونجارو دیدی چه حسی داشتی؟؟ تو جواب یه بیت از سعدی گفت که مضمونش این بود: یه جایی که جز خدا هیچی نمیبینی!!

آره دیگه! علم خدا رو ثابت کرد!  چون هیچ چیز دیگه ای نبوده که باهاش توجیه کنه پس خدا بوجود میاد!!

یا مثلا وقتی یه مشکلی واست پیش میاد و هیچ کاری از دست هیچکی برنمیاد!! بازم مسئله ی خدا پیش میاد

و هرچقدر دلت بخواد از این مثال ها هست که وجود خدا مثل وجود تاریکی از نبودن یه حقیقت درست شده....

.

.

.

پی نوشت :حوصله نداشتم کتابی و لفظ قلم بنویسم!!

تاریکی٬ سکوت و خدا !!

هر۳تای اینا وقتی حقیقت میشن که همه ی حقیقت ها از بین میرن٬ وقتی هیچ نوری نیست همه جا تاریک میشه٬ وقتی هیچ صدایی نیست سکوت پیش میاد

بودن اینا از نبودن بقیه اتفاق میوفته...

ولی بودن خدا از نبودن چی درست میشه؟؟؟

.

.

.

.

چرا اینطوری شد؟؟

هنوز جوای اینو پیدا نکردم چنتا سوال جدید درست شد٬ باید بیشتر فکر کنم

اه٬ این چه بازیه مسخره ای دیگه؟؟

فعلا رسیدم به این نتیجه که خدا وجود نداره و همش شر و ور محض و بقول جنایتی ها خدا مرد!!

اون خدایی که قبلا بهش معتقد بودم کجا و اون خدایی که پریشب بهش معتقد بودم کجا و این خدای الان کجا؟؟

ولی خدای این روزام چقدر شبیه خدای اون روزای اول شده٬ همون روزا که میخواستم تغییر میسیر بدم هرشب و هر روز و هر لحظه یقش رو میگرفتم!

فردا نتیجه ی اون تغییر مسیر معلوم میشه٬ یا انجام میشه یا نمیشه...

اگه بشه یعنی اون خدا٬ خدای درستی بوده فقط تو جزئیات یکم فرق داره اگه انجام نشه یعنی اون خدا اصلا وجود نداره و تنها مسئول کارهام خودمم٬ شاید اگه لنجام نشه بدا فهمیدم که اون خدا درست بوده و یا انجام بشه و بعدا بفهمم که اون خدا اشتبه بود... در هر صورت منم آدمم و هیچ آNمی نمیتونه از رو سایه اش بپره...

اسنو میذارم اینجا به امید اینکه هیچوقت پاک نشه و همیشه یه سند باشه واسه قول و قرارهایی که با خودم و اون خدای درست یا غلط دارم!!

.

.

.

فردا نتیجش رو میگم